فضل بن عبّاس بن عتبه فضل بن عباس بن عتبة بن ابى لهب بن عبد المطلب ، از نواده‌هاى ابو لهب كه سوره‌ى « تبّت » در ذمّ او نازل شده . مادرش آمنه دختر عباس بن عبد المطلب است . فضل از شعراى بنى هاشم است كه در زمان خلافت وليد بن عبد الملك به سال 90 هجرى وفات يافته است . - * - 1 - بكيت لفقد الاكرمين تتابعوا * لوصل المنايا دارعون و حسّر 2 - من الأكرمين البيض من آل هاشم * لهم سلف من واضح المجد يذكر 3 - فللّه محيانا و كان مماتنا * و للّه قتلانا تدان و تنشر 4 - لكل دم مولى ، و مولى دمائنا * بمرتقب يعلو عليكم و يظهر 5 - فسوف يرى أعداؤنا حين تلتقى * لأى الفريقين النبىّ المطهر 6 - مصابيح امثال الأهلة إذ هم * لدى الحرب أو دفع الكريهة أبصر « 1 » 1 - من بر انسانهاى بسيار با كرامتى مىگريم كه آمال و آرزوهاى بالاى خود را دنبال كردند . 2 - كسانىكه بهترين بنى هاشم بودند و مجد و بزرگوارى اجداد آنان روشن و واضح است . 3 - زندگى و مرگ ما براى اوست و كشته شدن و شهادت در راه خدا ادامه دارد . 4 - هر خونى صاحبى دارد و صاحب خون ما خداوند عالى مقام است . 5 - دشمنان ما در روز قيامت خواهند ديد كه رسول خدا ( ص ) متعلّق به كدام گروه است ؟ ! 6 - كسانىكه چراغ راه و باعث هدايت هستند يا آنان كه انسانها را به گمراهى مىكشاندند ؟ !

--> ( 1 ) - همان ؛ ص 126 .